Nanban

உறவா உயிரா நீ
ஒன்றுமே புரியவில்லை
நான் அழுதால் நீ சிரித்தது இல்லை
என்னை சிரிக்க வைக்க தயங்கியதுமில்லை

ஒருவேளை உறவாக இருப்பாயோ
   என்னை விட்டு பிரிந்தது இல்லை
   நான் தூங்கும் முன் நீ தூங்கியது இல்லை
   தனியாக புத்தாடை வாங்கியதுமில்லை
   நான் உடுத்தாமல் உடுதியதுமில்லை

ஒருவேளை உயிராக இருப்பாயோ
    என் கண் கலங்கினால் உன் கண்ணில் நீர் வந்தது
    எனக்காக தண்டிக்கபட்டாய்
     தாய் போல கண்டித்தாய்
    ஓர் உடலாய் இருந்தோம்
    ஒன்றாக உண்டோம்

ஒன்றும் புரிய வில்லை
என்
      உயிர் நண்பனே...